Monday, September 7, 2015

மணல் வீடு

நெடுஞ்சமுத்திரத்தின்
ஆதி கரையை போல
விரிந்திருக்கிறேன் நான்.
நிறைய பாதங்கள்
கடந்த கரையாயினும்
கொஞ்சமாய் சுவடுகளை
தேக்கி வைத்துள்ளேன்,
பாதங்களால் மிதிபட்ட
கரையின் மீது
மணல் வீடுகளை
கட்டியும் இடித்தும்
கடந்து போகிறது காலம்...
-மணி





தற்காத்தல்

இன்னும் கொஞ்சம் நேரம்
விளையாடியிருக்கலாம்
ஒரு கோடை மழையை போல்
வன்மையாக சட சடத்து
முடிந்திருக்கிறது நம் விளையாட்டு,
அத்தனை ஈரத்தையும் ஒரே உறிஞ்சலில்
குடித்தது போல்
ஏதுமற்று நிற்கிறது என் பூமி.
இனிக்கும் முந்தைய நினைவுகள்
சர்க்கரை நோயை போல் துரத்துகின்றன,
சிறு கீறல் போதும்
என் உறுப்புகள் அகற்றப்படுவதற்கு,
கொஞ்சம் மீறினால்
உயிருக்கே உலை தான்
எனினும், தற்காத்துக் கொள்கிறேன்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
என்னைக் கொன்று..
-மணி